Pierwsze dni nowego roku członkowie władz chorągwi oraz przedstawiciele zespołów pracujących na poziomie chorągwi rozpoczęli od wyjątkowego wyjazdu szkoleniowego. W dniach 3–6 stycznia 2025 r. wyruszyli w Pieniny i Tatry, by podczas biwaku „Złotych Sznurów” nie tylko zdobywać nowe umiejętności, ale także zadbać o swój dobrostan i budowanie bliskich relacji w gronie instruktorskim.
Ważnym akcentem biwaku była wizyta w miejscach związanych z postacią Olgi Małkowskiej – współzałożycielki harcerstwa i ikony wychowania patriotycznego. Spotkanie z jej historią posłużyło jako punkt wyjścia do rozmowy o pracy z autorytetami i wartościach, które przekazujemy młodym ludziom. Warsztaty inspirowane życiem Olgi Małkowskiej pozwoliły przypomnieć sobie, jak wielką rolę odgrywa osobisty przykład w pracy wychowawczej. Dla wielu uczestników była to również okazja do osobistej refleksji nad tym, jakim chcą być wzorem dla swoich podopiecznych.
Podczas biwaku Złotka miały również okazję przetestować prototyp gry edukacyjnej dotyczącej bohaterów naszej chorągwi, stworzonej z myślą o pracy z dziećmi i młodzieżą. Gra stała się punktem wyjścia do dyskusji o tym, jak projektować atrakcyjne i angażujące narzędzia dydaktyczne. Testowanie przyniosło nie tylko radość i integrację, ale także konkretne pomysły do wykorzystania w przyszłości – zarówno w codziennej pracy, jak i przy okazji większych przedsięwzięć programowych.
Jednym z kluczowych punktów programu była także rozmowa na temat chorągwianej kampanii społecznej, która zwraca uwagę na potrzebę budowania relacji poza światem cyfrowym, ale także na zagrożenia związane z dezinformacją i cyberbezpieczeństwem. „Złotka”, analizując potrzeby swoich środowisk, przeprowadziły diagnozę sytuacji wychowanków – rozmawiały o tym, jak rozwijać wśród dzieci i młodzieży umiejętność krytycznego myślenia i świadomego korzystania z mediów. Tego typu refleksja to nie tylko odpowiedź na realne wyzwania, ale też konkretne narzędzie w pracy wychowawczej realizowanej przez poszczególne zespoły.
Nie zabrakło także tego, co w pracy instruktorskiej równie ważne – czasu na oddech, wspólną wędrówkę i budowanie relacji. Górska wyprawa w zimowych warunkach była doskonałą okazją do rozmów, śmiechu i chwil ciszy z pięknem natury w tle. Wspólne aktywności w terenie sprzyjały integracji, tworzyły przestrzeń do wymiany doświadczeń i pozwalały na wzajemne inspirowanie się do dalszej pracy. Nieformalna atmosfera sprzyjała budowaniu zaufania i wzmacnianiu więzi – tego, co jest fundamentem każdej dobrej współpracy instruktorskiej.
Wspólny czas, szczere rozmowy, uważność na potrzeby drugiego człowieka – to wszystko sprawia, że instruktorzy wrócili z wyjazdu nie tylko bogatsi w wiedzę, ale także silniejsi jako zespół. Biwak natchnął ich nową energią, pomysłami i jeszcze mocniejszym przekonaniem, że warto być razem – offline, na szlaku, przy ognisku i w działaniu.
